De Mastiff zou afkomstig zijn van de Tibetaanse Mastiff en naar Europa gebracht door de Phoeniciërs, meer bepaald naar Engeland.
Daar werd de Mastiff gecreeërd in zijn vorm die we nu kennen.
Hij werd gebruikt in oorlogen als vechthond, en zelfs de Romeinen gebruikten hen voor gevechten in de arena tegen stieren en beren. Ook als bewaker van eigendommen was deze hond een goede aanwinst.
Het bloed van dit ras vinden we in veel andere rassen terug, vb. bij de St Bernardshond en de New Foundlander.
Karakter
De woestheid van zijn verleden is verzacht en men heeft van de Mastiff een meer evenwichtige hond proberen te maken.
Het is een erg waardige hond die gemoedelijk is in de omgang en zeer gevoelig kan zijn. Hij vraagt namelijk veel liefde en aandacht van zijn baas en kan niet leven zonder zijn familie.
Maar men mag niet vergeten dat hij gevaarlijk kan zijn en een onverschrokken waakhond is als hij wordt uitgedaagd.
De opvoeding van deze hond is niet besteed aan een beginneling. De hond moet niet gedwongen, maar wel zeer consequent aangepakt worden.
Ook gehoorzaamheidstraining vanaf zijn jongste jaren is aan te raden om hem te leren socialiseren met andere mensen en honden om later problemen te voorkomen.
Tenslotte willen we nog meegeven dat de aanschaf en het onderhoud van dit ras kostelijk is.
Verzorging
De gladde korte vacht van de Mastiff heeft weinig verzorging nodig en een enkele keer per week borstelen om dode haren en vuil te verwijderen is voldoende.
Let er wel op dat deze kolossale honden kwijlen.
